Vincent de Leur Pianotaxaties & Advies
Uw piano - een waardevol instrument...
Veel mensen spelen piano. Voor hun plezier of als beroep. Sommige mensen hebben een vleugel, anderen een piano, sommigen kopen een nieuw instrument, de meesten echter een tweedehands.
Goedkoop of duur; de waarde van de piano of vleugel is belangrijk ! Want natuurlijk moet u uw instrument goed verzekeren tegen calamiteiten.
Als uw kostbare instrument beschadigd raakt door bijvoorbeeld brand- of waterschade wilt u natuurlijk een ander instrument kunnen kopen.
De verzekeringsmaatschappij kan een schatting doen van de waarde van uw instrument. Heeft u echter een taxatierapport van uw instrument welke gemaakt is door een gecertificeerd (vroeger: beedigd) taxateur piano's en vleugels dan is het duidelijk wat de waarde is van uw instrument. Immers: er staat precies beschreven hoe uw instrument was voordat de schade ontstond en de verzekering zal dan ook de taxatiewaarde uit (moeten) keren.
In principe mag iedereen zich taxateur noemen. Meestal zijn zij werkzaam bij een pianozaak of repareren/restaureren piano's en vleugels. Voor een waardebepaling voor bijvoorbeeld verkoop is dit prima. Maar: zij zijn geen taxateurs die geregistreerd zijn bij het SKO en TMV en als zodanig niet gecertificeerd. In geval van rechtszaken, schade, scheidingen, geschillen, etc. is een taxatierapport van een gecertificeerd / beedigd taxateur piano's en vleugels noodzakelijk.
Vincent de Leur is SKO gecertificeerd (R22828) taxateur piano's en vleugels en aangesloten bij de federatie TMV (register taxateur piano's en vleugels)
Informeer naar de mogelijkheden en de prijzen ! stuur een mail naar info@pianotaxaties.nl
Voor
wie een vakbekwame taxateur zoekt, is het er sinds het jaar 2000 niet
eenvoudiger op geworden. In het kader van de door de overheid gewenste
deregulering van het bedrijfsleven verdwenen namelijk de
titelbescherming van de bëedigde taxateur. Vroeger ging het
vakexamen vooraf aan een taxateursbeëdiging door de Kamer
van Koophandel. Meer dan een halve eeuw kon niemand taxateur
worden zonder een onderzoek naar zijn deskundigheid, staat van dienst
en integriteit. Nu mag iedereen zich taxateur noemen met
het gevolg dat thans ook mensen, die geen enkele vakkennis bezitten,
zich voor taxateur kunnen uitgeven.
WAAROM EEN REGISTERTAXATEUR?
Als antwoord op het verdwijnen van de wettelijke eisen voor de beroepen
makelaar, taxateur en veilinghouder heeft de Federatie in 1996 twee
erkenningsregelingen in het leven geroepen, waaraan twee registers (
een voor makelaars en taxateurs en een voor veilinghouders) verbonden
zijn.
Bij een in het register van de Federatie TMV opgenomen
RegisterMakelaar of RegisterTaxateur heeft u de zekerheid, dat zijn of
haar deskundigheid bij een zwaar vakexamen is aangetoond, dat hij/ zij
vervolgens als makelaar of taxateur is
gecertificeerd en op grond daarvan is opgenomen in het
Register van RegisterMakelaars en RegisterTaxateurs.
De taxatie of de bemiddeling bij aan of verkoop van tal van roerende
zaken zoals kostbare juwelen, antieke meubels, schilderijen, maar ook
machines en bedrijfsinventarissen, kunt u dus met een gerust hart
opdragen aan een RegisterMakelaar-Taxateur of RegisterTaxateur.
Er zijn erg veel merken piano's en vleugels. De bekendste zijn natuurlijk Steinway & Sons, Boesendorfer, Bechstein, Yamaha, Schimmel, etcetera.
Maar er zijn ook merknamen die veelal gebruikt worden door Chinese fabrikanten welke refereren aan de beroemde merken doordat de naam er op lijkt: als er 'Stein' of 'Bech' of 'Bach' instaat bijvoorbeeld: men denkt gauw aan Bechstein of Steinway maar dit 'fantasiemerk' heeft met beide merken niets van doen.
Vaak worden dergelijke piano's in China gebouwd met gebruik van mechanieken uit Duitsland, hout uit China, hamerkoppen uit Japan, etc. Dit zijn in principe geen slechte instrumenten maar men moet met de waardebepaling voorzichtig zijn. Soms denkt men meer in huis te hebben dan het geval is. Voor de verzekering is dit belangrijk.
Het Taxatierapport is een uitgebreide beschrijving van het instrument met foto's om de echtheid van hetinstrument te waarborgen. Tevens zit er een checklist van alle onderdelen van het instrument bij.
De taxateur werkt volgens een vaststaand principe: aan de hand van een uitvoerige checklist wordt elk detail van het instrument bekeken en krijgt een oordeel. Er worden foto's gemaakt van het instrument in geheel en in detail. Vooral opvallende kenmerken die specifiek bij het instrument horen worden ook gefotografeerd. (bijvoorbeeld het serienummer, eventuele specifieke beschadigingen, kleur, hamerkoppen, plaatsen waar het serienummer staan, zoals op het frame en onder de klavierklep.)
Er wordt gekeken naar alle functies zoals pedaalwerking, rechter-, midden-, en linkerpedaal. Het instrument wordt beoordeeld op klank, speelaard en uiterlijk. Alle draaipunten van het mechaniek worden gecheckt.
De zangbodem wordt gecontroleerd op eventuele scheuren en eventuele reparaties daarvan. De besnaring en de kammen worden nagekeken. Zo wordt de hele checklist afgewerkt en elk punt beoordeeld en aangekruist.
De geschiedenis van de piano:
De piano is rond 1720 door Cristofori in Florence uitgevonden, en heette toen pianoforte of fortepiano, of hammerklavier. Cristofori kwam op het idee om een clavecimel te voorzien van hamers zodat hij het volume van de toon kon beinvloeden. Een clavecimbel kan maar een toonvolume maken doordat het mechaniek van een clavecimbel bestaat uit een toets die een plectrum langs de snaar duwt. Een hamer kan men snel of langzaam bewegen zodat de toon hard of zacht wordt: vandaar Forte (=hard) en Piano (=zacht).
Aanvankelijk waren de hamertjes met hard leer omspannen, later werd dat vervangen door het zachtere samengeperste vilten hamertje, wat grote invloed op de klank had, en een rondere meer zangerige toon opleverde. Het mechaniek werkte aanvankelijk als volgt: Drukte men een toets in, dan sloeg een hamertje tegen een snaar. Dat was een vernieuwing, want tot die tijd kende men alleen het door een toets getokkelde snaar principe. Bij de 'stoss-mechaniek' (werd later het Engelse mechaniek) zit de hamer op een aparte hamerlijst, bij de 'prell-mechaniek' (werd later de Duitse of Weense mechaniek) is de hamer onmiddellijk op het achtereinde van de toets bevestigd. Dit mechaniek speelde veel lichter dan het stoss-mechaniek. In 1823 vond Erard de repetitie-mechaniek uit, waarbij de hamer na de aanslag niet in de rusttoestand terugvalt, doch halverwege wordt opgevangen door een met leer bespannen 'vanger'. Het voordeel was dat er nu sneller achtereen op dezelfde toets kon worden gespeeld ofwel gerepeteerd. Het gietijzeren raam en het kruissnarige systeem werden voor het eerst in Amerika toegepast. Hierdoor konden er ook grotere spanningen op de snaren komen dan bij de houten frames van voor die tijd, wat resulteerde in krachtiger fortes en betere stembaarheid. Broadwood kreeg het patent op de uitvinding van het pedaal in 1783.
